«Իգնատիոս Մալոյեան» Մեծ Դպրեվանք
  • Ո՜վ ցաւագին Տիրամայր, ահա քու առջեւդ կը խոնարհիմ իբր խեղճ մեղաւոր: Ընդունէ՛ աղօթքներս եւ արցունքներս:
    Ողջոյն քեզ Մարիամ...
    Ո՜վ ցաւագին Մարիամ, բարեխօսէ՛ ինծի համար, որ քեզի կը դիմեմ: Ո՜վ ցաւագին Տիրամայր, հոգիս յուսահատ է եւ կարիքներու բեռին տակ կքած: Զօրացո՛ւր եւ մխիթարէ` զիս զաւակդ: Կը սիրեմ քեզ եւ կը պաղատիմ քեզի:
    Ողջոյն Քեզ Մարիամ...
    Ո՜վ ցաւագին Մարիամ, բարեխօսէ՛ ինծի համար, որ քեզի կը դիմեմ: Ո՜վ ցաւագին Տիրամայր, սրտիս մէջ կը ծագի յոյսը՝ թէ զիս պիտի լսես անպայման: Այս է շնորհքը (...) որ կ'ակնկալեմ քեզմէ եւ ամբողջ սիրտս կը նուիրեմ քեզի:
    Ողջոյն Քեզ Մարիամ...
    Ո՜վ ցաւագին Մարիամ, բարեխօսէ՛ ինծի համար, որ քեզի կը դիմեմ: Ամէն:

  • Տէր Յիսուս, Երանելի Իգնատիոս Մալոյեանը Քեզ շատ սիրեց իր կեանքին ընթացքին ու յաճախ դիմեց Քեզի արտասանելով Քու Ս. Անունդ։ Ան՝ իր կեանքն ալ զոհեց Քու սիրոյդ եւ ժողովուրդիդ փրկութեան համար՝ յանձն առնելով չարչարանքներն ու մարտիրոս- ութիւնը։ Շնորհէ՛ մեզի, ո՜վ Տէր, անոր բարեխօսութեամբ, հետեւեալ շնորհքը..., զոր Քեզմէ կը խնդրենք, որպէսզի կարենանք հետեւիլ անոր օրինակին, նմանիլ անոր առաքին- ութիւններուն եւ տեսնել օր առաջ անոր պսակումը փառքով, զոր Եկեղեցին կը շնորհէ սուրբերուն։ Ամէն։
    Հայր մեր... Ողջոյն քեզ... Փառք Հօր...

«Իգնատիոս Մալոյեան» Մեծ Դպրեվանք

Դասընթացքներ

ID2 00730003Առաջին շրջանին, ընծայարանի աշակերտները կ՛ուսանէին լեզուներ. Հայերէն (գրաբար, աշխարհաբար), լատիներէն, իտալերէն, արաբերէն եւ թրքերէն: Ապա կը սերտէին ճարտասանական արուեստը, ա՛յնքան կարեւոր ապագայ քարոզիչներու համար: Հուսկ կը սորվէին իմաստասիրութիւն, բարոյական աստուածաբանութիւն, ծիսական եւ արարողական գիտելիքներ: Շատ մը Պատրիարքներ անձամբ կը դասաւանդէին կարգ մը նիւթեր, մօտէն հետեւելով ապագայ միաբաններու դաստիարակութեան:
Յետագային, սոյն դասացուցակը փոփոխութեան ենթարկուեցաւ, օրուան պահանջքներուն համաձայն: Քաջաքոյն աշակերտները, մինչեւ 1934 ղրկուեցան Փրանկիսկեանց վանքը (Հարիսա), Յիսուսեան Հայրերու կղերանոցը (Ղազիր), Ուրբանեան Վարժարանը (Հռոմ), Վերափոխման եշբայրներու կղերանոցը (Պոլիս), Յիսուսեանց համալսարանը (Պէյրութ): 1934 թուականէն ետք, բոլոր ուսանողները ղրկուեցան Հռոմ, Լեւոնեան Հայ վարժարանը, եւ յաճախեցին տեղւոյն համալսարաները, ուր կ՛աւրտեն իմաստասիրութեան եւ աստուածաբանութեան դասընթացքները:
1948ին կրթական կեդրոններու աւելի մօտ ըլլալու համար, կառուցուեցաւ Ճիւնիի Նորընծայարանը: Իսկ 1961ին, արդեամբ Ամեն. Ամեն. Աղաճանեան եւ Պաթանեան Հոգեւոր Տէրերուն, Զմմառի մէջ բարձրացաւ Ընծայարանի նոր շէնքը: Իսկ Գրիգոր Պետրոս Է.ի կառուցած ընծայարանի նախկին շէնքը, փոփոխութիւններու ենթարկուելով՝ դարձաւ Մատենադարանի ներկայ վայրը:

Ժառանգաւորաց Վարժարանը (1791)

ID1 IMG 2778Զմմառ՝ Պատրիարքական Միաբանութեան Աթոռ ըլլալով, ունենալու էր իր ժառանգաւորաց Վարժարանը, հոն կրթելու համար ապագայ միաբաններն ու առաքեալները:
Միքայէլ Պետրոս Գ.ի օրով, 1774ին ընծայարանը արդէն իսկ ունէր իսկ ունէր 18-19 աշակերտ, որոնցմէ մէկ մասը կը պատկանէր Անտոնեան Միաբանութեան, միւս մասը՝ Աթոռի Միաբանութեան:

Պատրիարքները առաջին օրէն հետամուտ եղած են իրենց Աթոռը օժտելու յատուկ շէնքով մը, ուր ժառանգաւորները պատրաստուէին իրէնց յարմար միջավայրին մէջ: Բայց անտեսական նեղ պայմանները միշտ ուշացուցած էին այդ ծրագրին իրագրծումը: Սակայն զայն իրագործելու պատիւը վերապահուեցաւ Գրիգոր Պետրոս Ե.ի: Իր նախորդ Պատրիարքներուն հանզանակած գումարով՝ ան ձեռնարկեց ընծայարանի շէնքի շինուլեան 1789ին: Զայն զետեղեց Վանքի հարաւակողմը, ժայռաբլուրի մը վրայ, զոր հարթեց որպէսզի կլիմայական լաւագոյն պայմաններու մէջ ապրին ժառանգաւորները: Շէնքը բարձրացաւ երկյարկանի, քսան սենեակներով եւ երկու ընդարձակ ուսումնարաններով:

Մատարասցի Հայազգի բարերար Միքայէլ Աղա Բաբումեան մեծապէս օգնեց գործին, որ ծաւալ առաւ հետզհետէ հասնող նպաստներուն համեմատ: Շէնքը աւարտեցաւ 1797ին, թէեւ աշխատանքները շարունակուեցան մինչեւ 1810: